|
|
Augustus/september 2009
Stuur deze nieuwsbrief door naar iemand anders!
Klik hier!
U ontvangt deze nieuwsbrief
geheel gratis en zonder verdere verplichtingen omdat u zich
via onze website heeft opgegeven. Wilt u geen nieuwsbrieven
meer ontvangen, klik dan
hier. |
|
|
Drie Rembrandts in
Antwerpen en Brussel
Eén van de drie Rembrandts
die in België te zien zijn, hangt in het Koninklijk
Museum voor Schone kunsten in Antwerpen, en is
onlangs als een echte Rembrandt (Afbeelding 1)
“ontdekt”. Het betreft een portret van de Amsterdamse
predikant Eleazas Swalmius (1582-1652).
 |
|
 |
| |
|
|
| Afb.
1 Rembrandt, Portret van Eleazas Swalmius,
1637, KMSKA, Antwerpen. |
|
Afb.
2 Frans Hals, Portret van Henricus Swalmius,
1639, Detroit Institute of Arts. |
Rembrandt schilderde dit
portret in 1637. Het schilderij bevond zich jarenlang in
het museumdepot omdat de authenticiteit lange tijd werd
betwist. Onlangs kon het schilderij, dankzij de
financiële steun van een Nederlandse zakenman, grondig
gerestaureerd worden. Na reiniging bleken alle verflagen
volledig intact en behoefden slechts enkele kleine
retouches uitgevoerd te worden.
Rembrandtkenner Ernst Van de Wetering beschrijft zijn
indrukken bij het zien van het schoongemaakte schilderij
als toen ik langzaam naar het schilderij stapte, wist
ik het zeker - toen voor mij de illusie verf werd en de
verf nadien opnieuw illusie - haalde ik diep adem en ik
wist: ik sta voor een originele Rembrandt.
Nadere grondige wetenschappelijke bestudering bevestigde
zijn eerste vermoeden. Het gaat hier om een echte
Rembrandt. Van de Wetering telde onder andere het aantal
draden van het linnen waarop het portret geschilderd is
en bestudeerde de structuur van ketting- en
inslagdraden. Hieruit bleek dat het doek van dezelfde
rol kwam die ook gebruikt werd voor De blindmaking
van Samson uit het Städel Museum in Frankfort, en
voor de Danaë uit de Hermitage in
Sint-Petersburg.
Ook de handtekening op het schilderij blijkt origineel
te zijn. In de verf van de handtekening bleken kleine
barstjes te zitten, die overeenkwamen met de barstjes in
de andere verflagen op het doek. Dit bevestigt dat de
handtekening en het portret tegelijkertijd op het
linnendoek moeten zijn gezet.
Eleazas Swalmius is afkomstig uit een domineesgeslacht.
Zijn broers Henricus en Arnoldus waren predikant in
respectievelijk Haarlem en Den Haag. Henricus werd
overigens in 1639 geportretteerd door Frans Hals
(Afbeelding 2).
In het Museum voor Schone Kunsten te Brussel is nog een
schoongemaakte Rembrandt te bewonderen. Twee jaar lang
hebben restaurateurs gewerkt aan het Portret van
Nicolaes van Bambeeck (Afbeelding 3). Daarbij werden
zes zwaar vervuilde vernislagen, die het schilderij
donkerbruin hadden verkleurd, verwijderd. Zijn pendant,
het Portret van Agatha Bas (Afbeelding 4),
normaal gesproken allleen te zien in Buckingham Palace,
is tot 28 september ook in Brussel te bewonderen.
 |
|
 |
| |
|
|
| Afb.
3. Rembrandt, Portret van Nicolaes van
Bambeeck, 1641, KMSKB, Brussel. |
|
Afb.
4. Rembrandt, Portret van Agatha Bas,
1641, Buckingham Palace, Londen. |
| |
|
|
|
Afb. 5. Detail. Hand
op geschilderde lijst. |
|
 |
| |
|
|
Toen Rembrandt in 1641
het portret schilderde, was Nicolaes Van Bambeeck een
van de rijkste lakenhandelaars van Amsterdam. Desondanks
behoorde hij niet tot Amsterdamse elite. Hij trouwde wèl
op stand door met Agatha Bas in het huwelijk te treden.
De dochter van Dirck Bas, één van de meest
vooraanstaande Amsterdammers van dat moment. Dirck Bas
was één van de oprichters van de VOC en werd dertien
maal burgemeester van Amsterdam.
De twee schilderijen zijn huwelijksportretten en dus
tijdelijk in Brussel herenigd. Het standsverschil tussen
de twee echtelieden komt nadrukkelijk tot uiting. De
lichtinval is zo gekozen dat het gelaat van Van Bambeeck
gedeeltelijk in de schaduw blijft, terwijl zijn vrouw in
het volle licht staat. Ook het prachtig weergegeven
verguldsel op haar waaier en jurk trekt de blik
onmiddellijk naar Agatha Bas. Bovendien is Van Bambeeck
zittend afgebeeld, terwijl zijn vrouw rechtop staat, wat
hoogst ongebruikelijk was. In de meeste
huwelijksportretten van die tijd was het precies
andersom.
Toch is er een opvallend detail dat beide portretten
verbindt. Zowel de man als de vrouw houden hun hand op
de geschilderde lijst (Afbeelding 5) waarmee Rembrandt
hen omgeven heeft. Zo wekken ze de indruk uit het het
schilderij te treden en reiken ze naar de ruimte van de
toeschouwer.
Bronnen:
1. Jan van Hove,
Antwerpen heeft een rasechte Rembrandt, 6-8-2009, De
Standaard.
2. Yves Jansen, Antwerpen heeft zijn eigen Rembrandt,
5-8-2009, De Redactie.be.
3. John Michael Montias, Art at auction in 17th
century Amsterdam, Amsterdam University Press, 2002.
4. Jan van Hove, Een “Belgische” Rembrandt,
16-7-2009, De Standaard.
5. Museum voor Schone Kunsten Antwerpen,
http://www.kmska.be/Templates/content.aspx?id=2416.
6. Museum voor schone Kunsten Brussel,
http://www.fine-arts-museum.be/site/Nl/frames/F_expo.html.
|
|